Olmayan arsaları dağıtıyoruz. Yıllar önce başvuru yapan insanlara hak ediş belgesi veriyoruz. Sonra da olmayan araziler için kura çekiyoruz.

Boş kura.

Geliyorsun, kuranı çekiyorsun. Boş çıkarsa boş. “Başka zaman belki olur” deniliyor.

En ucuz siyaset ürünü olan umut kullanılıyor.

Kırsal kesim arazisi, bu ülkede gençlerin bir umutla başvurduğu bir şey. Çünkü gençler burada kalmak, kendilerine bir yuva kurmak istiyor. Ev almak kolay değil, kiralar ortada, inşaat maliyetleri ortada.

Ama bir taraftan gençlere “arsa yok” denilirken, diğer taraftan kamu arazilerinin nasıl kullanıldığına bakıyoruz.

Lefkoşa’nın merkezinde, basına yansıdığı şekliyle, yaklaşık 16 dönümlük Vakıflar arazisi UBP Genel Merkezi yapılması için yıllık 12 bin TL bedelle kiralanıyor.

İnsan sormadan edemiyor:

Gençlere arsa yok da kimlere var?

Bir de işin daha garip tarafı şu; insanlar bugün ev kirasını ödeyemiyor. Siz siyasi parti merkezi yapmak için kamuya ait bir araziyi yıllık 12 bin TL’ye kiralıyorsunuz.

Sonra o merkezin yapımını da kuşkusuz yine bir şekilde halk ödeyecek.

Ben de bir genç olarak sosyal konut kredisi açıldığı gün başvurmaya çalıştım. Daha başvuramadan müracaatların dolduğunu söylediler.

Şimdi bütün bunların karşısında insanın tek bir sorusu kalıyor:

Bu ülkede kimin hakkı gerçekten gözetiliyor?

Gençlerin beklentisi çok basit:

Şeffaflık, adalet.